YuIkO 的个人资料@" "@...yuiko...("o")照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
12月30日 จากสำเพ็งสู่พารากอนเมื่อวาน(29-12-2007)การเดินทางของฉันเริ่มขึ้นอีกแล้ว...
จุดหมายแรกที่ไปคือสำเพ็ง นัดกับยุวดีไว้ตอนบ่ายที่อนุสาวรีย์ แต่ไปถึงบ่ายครึ่งเข้าไปแล้ว
รีบเติมพลังใส่ท้องแล้วก็มุ่งหน้าสู่สำเพ็งทันที ไปถึงก็บ่าย 3 เข้าไปแล้ว
ตั้งหน้าตั้งตาเดินๆๆๆ แล้วก็เดินๆๆๆ หาของขวัญกันจนพอใจ ก็ปาเข้าไป 6 โมงครึ่ง
จากนั้นก็เติมพลังอีกครั้งด้วยบะหมี่ที่เยาวราชและมุ่งหน้าสู่เมืองใหญ่นามว่า"สยาม"
ไปถึงก็เลี้ยวเข้าไป Central World กันก่อนเลย เข้าห้องน้ำ เติมความสวย
เพื่อตะลุยถ่ายรูปกัน ตั้งแต่ด้านใน กับบ้านขนมปัง ซานต้าไฟฟ้า มิกกี้เม้าส์
จนเลยออกมาข้างนอก ด้านลานน้ำพุ แล้วก็เดินๆๆๆ ไปถึงพารากอน
ถ่ายๆ รูปอยู่ได้ยินเสียงคนกรี๊ด ยุวดีวิ่งหน้าตั้งไปก่อนเลย ปรากฎว่าเป็นคอนเสริ์ตบิ๊กแอด
ยุวดียืนถ่ายวีดีโอ เราก็เลยยืนดูไปด้วยเลย พอเพลงโปรดจบ (พรหมลิขิต) เราก็ขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้านกัน
มันก็เป็นอีกวันที่ฉันชอบ ประทับใจ ได้เดินเล่น ดูผู้คน ดูโน่นนี่
ถ่ายรูปเป็นกระปุง ยืนร้องเพลงกับคนนับร้อย
แค่นี้ก็เป็นอีกวันที่ดีของฉัน (เหนื่อยก็ดี ร้อนก็ดี) แต่มันก็มีแต่สิ่งดี ดี...
12月28日 ของขวัญปีใหม่ชิ้นแรกเหลืออีก2-3 วันก็จะขึ้นปีใหม่แล้ว ช่วงนี้ฉันเลยวุ่นๆ กับการหาของขวัญให้ญาติสนิทมิตรสหาย
ไหนจะสุขภาพตัวเองที่ไม่ค่อยดีอีก เครียดเรื่องนั้น เรื่องนี้ แต่ก็ยังยิ้มสู้ก้มหน้าใช้กรรมต่อไป
ยังนึกๆ อยู่ว่าปีใหม่ปีนี้จะสนุกมั้ยหว่า? จะทำอะไรดี? แต่ก็คงเหมือนเดิมสิงสถิตที่บ้านคุณยาย
ฉันไม่ได้ออกไปตระเวนราตรีแบบเต็มสูบมานานมากแล้ว สัก2-3ปีเห็นจะได้ อย่างมากก็แค่ไป
กินข้าว เดินเล่น หรือดูหนังบ้างนิดหน่อย ผับ บาร์ ไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้เข้าไปเรียกว่าเต้นไม่ถูกเลย
ตั้งแต่เรียนป.โท ฉันก็แทบไม่มีเวลาไปซิ่งไหนแล้ว อยากนอนอยู่บ้านมากกว่า เหนื่อยกับชีวิต
นอกบ้าน อยากเปิดแอร์เย็นๆ นอนดูทีวี หรือไม่ก็ฟังเพลง อ่านหนังสือไปตามเรื่อง...
นี่ก็ตั้งใจว่าเริ่มปีใหม่จะวางแพลนตัวเองใหม่นิดหน่อย จะขยันเรียนมากขึ้น อ่านหนังสือเยอะขึ้น
เริ่มทำวิทยานิพนธ์อย่างจริงจัง จะไปฟิตเนสให้บ่อบขึ้น (เปลื้องตังค์ชิบเสียเงินแต่ไม่ไปเล่น)
จะดูร่างหน้าตา ผิวพรรณ แบบผู้หญิงคนอื่นๆ บ้าง (ผู้หญิงอะไรว่ะเรา โลชั่น คงครีมไม่ค่อยทาเลย)
จะหาแนวทางในการมีกิจการของตัวเองอีกครั้ง จะเก็บตังค์ไปเที่ยวบ่อยขึ้น
เพื่อเป็นการให้รางวัลกับตัวเองที่ใช้ชีวิตเฉียดเลข 3 เข้าไปทุกที
**ปล.วันนี้ฉันแอบดีใจ (เอ๊ะ!ทำไมต้องแอบหว่า?) ได้ของขวัญต้อนรับปีใหม่ชิ้นแรก เป็นเกรดสวยๆ
ถึง2ตัว ให้ชื่นใจ มีกำลังใจทุ่มเทต่อหน่อย ถึงแม้มันจะมีลบมาตัวหนึ่งแต่ก็ยัง A A ล่ะว่ะ....อิอิอิ
12月9日 เปิดหู เปิดตา (Thai-Japan Festival 2007)หลังจากที่จำศีลอยู่เป็นเวลานาน เมื่อวาน (8/12/2007) ก็ได้เวลเปิดหู เปิดตาอีกแล้ว อิอิ
 ที่จริงก็ไม่ได้ทำอะไรมากนักหรอก แค่กลับไปทำชีวิตแบบเดิม เดินเล่น ถ่ายรูปไปตามประสา
ใช้เวลาว่างๆ เติมประสบการณ์ใหม่ๆ ให้กับชีวิตซะบ้างก็เท่านั้น
เริ่มจากเช้าก็เข้าไปเรียนที่มหา'ลัยตามปกติ (เข้าสายตามปกติด้วย)
หลังจากเลิกเรียนตอนประมาณ 11 โมงก็ออกเดินทาง
โดยมุ่งตรงไปที่เดอะมอลล์บางกะปิก่อนเป็นอันดับแรก เพื่อเจอกับคุณนายป่าน
ไปถึงคุณนายเธอยังแว็กซ์ขนไม่เสร็จเลย ยืนรอที่ป้ายรถเมล์แป็ปหนึ่ง
พอคุณนายมาก็เดินทางต่อด้วยรถเมล์ (สบายดี สะดวก ไม่เปลื้อง แถมหลับได้ยาว)
นั่งรถไป เม้าท์กันไป ฉันเกิดง่วงขึ้นมาซะงั้น เลยหลับ สักพักป่านบอกว่าเค้าให้ลงเพราะรถเสีย
โชคดีที่เสียตรงอนุสาวรีย์พอดี ฉันเลยลงไปต่อรถไฟฟ้าดีกว่า เพราะจุดหมายของเราก็คือสยาม
ถึงสยามประมาณบ่ายโมงกว่าๆ ฉันกับคุณนายป่านเกิดอาการหิวเลยหาของกินเป็นอันดับแรก
แล้วก็ไปจบที่ร้านฟูจิ อย่างสบายพุงกันทั้งคู่ (แถมฉันสบายกระเป๋าเพราะคุณนายรูดการ์ด555)
หลังจากอิ่มแล้วก็ถึงเวลาช็อป (จริงๆ คุณนายเค้าตั้งใจไปซื้อของจับฉลากอยู่แล้ว)
ร้านที่ได้ของติดมือกับมาก็คือ loft ร้านโปรดของฉัน (น่าเสียดายตอนนี้กระเป๋าไม่หนักเลยไม่ได้อะไรเลย)
ได้ของแล้วเราก็เดินต่อไปที่มาบุญครองเพราะนัดคุณนายอ้อมไว้อีกคน จุดหมายหลักของเราอยู่ที่งาน
" Thai-Japan Festival 2007 " ที่สนามศุภฯ
ไปรออ้อมที่แมคฯ โตคิวสักพักคุณนายอ้อมก็มา แต่ไม่มีที่นั่งเลยย้ายไปที่แมคฯ ในMBKดีก่า
(ลืมบอกไปงานนี้อ้อมมีผู้ติดตามมาอีก 2 คน 1สาวเป็นสาวกเซกิเหมือนอ้อม อีก1สาวในร่างหนุ่มเป็นรุ่นน้องที่canon)
รวมตัวกันได้ก็หาอะไรใส่ท้องนิดหน่อยที่แมคฯ จากนั้นก็เดินไปที่สนามศุภฯ กันตอน 6 โมงเย็น
ไปถึงที่งานฉันรู้สึกขนลุกนิดหน่อยเพราะบรรยากาศแบบญี่ปุ่นได้ใจมากๆ (ทำเอาเลือดญี่ปุ่น 25 % ของฉันพุ่งพล่าน)
งานนี้เป็นการฉลองความสัมพันธ์ไทย-ญึ่ปุ่น 120 ปีด้วย ภายในงานมีการออกร้านที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมญี่ปุ่น
มีการแสดงจากของไทย และญี่ปุ่น แต่ที่เป็นไฮไลท์คือ "การรำวงแบบญี่ปุ่น"
คุณนายอ้อมชอบอกชอบใจมาก เข้าไปรำร่วมกับเค้าถึง 2 รอบ แบบเนียนๆ
ส่วนฉันก็เดินเล่นไปตามเรื่อง ดูโน่น ดูนี่ ถ่ายรูปไปตามประสา (แต่รู้สึกได้เลยว่าฝีมือแย่ลงมากๆ)
กิจกรรมดำเนินไปเรื่อยๆ จนถึงสิ่งที่ฉันรอ นั่นก็คือ "การจุดพลุ" (ชอบอ่ะ เหมือนเด็กๆเลย)
เป็นสิ่งสุดท้ายของงานเลย สวยมากๆ น่าเสียดายที่เอาแต่กล้องดิจิตอลไป แถมแบตหมดอีกตะหาก
เลยได้รูปนิดเดียวเอง แต่ดูด้วยตาเปล่าก็คุ้มเกินคุ้มแล้ว พลุอยู่บนหัวเราเลย เหมื่อยคอมากๆ
พลุหมดงานก็เลิก ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน แต่ฉันได้ความประทับใจกลับมาด้วย
มันเหมือนกลับฉันได้ทำอะไรแบบเดิมๆ ชอบไปตามที่มีคนเยอะๆ มีอะไรให้ดูมากมาย
ได้เก็บภาพต่างๆ กลับมา มันทำให้ชีวิตไม่จำเจ ได้รู้จักเรื่องราวอื่นๆ นอกจากตัวเอง
ถือได้ว่าเป็นความสุขเล็กๆ ของคนตัวใหญ่ๆ อย่างฉันเลยล่ะ...
 |
|
|
%3a+2007%e5%b9%b412%e6%9c%88&referrer=){kind=small}
