YuIkO 的个人资料@" "@...yuiko...("o")照片日志列表更多 工具 帮助

日志


5月31日

เป็นบุญจริงๆ

เมื่อวาน(30 พ.ค.)ได้ไปดูนิทรรศการฯ ของในหลวงมา

     รู้สึกดีมากเลย ประทับใจทุกอย่างที่จัดแสดงอยู่ ตอนแรกคิดอยู่ว่าจะไปดึมั้ย เพราะกลัวว่าจะเป็นแบบที่เคยดูแล้ว แต่พอเข้าไปจริงเดินเข้าไปตอนแรกขนลุกเลย ความรู้สึกบอกไม่ถูก รู้แต่ว่าสวยมากๆ

 

     เค้าจัดแบ่งออกเป็นห้องๆ ถ้าใครได้เข้าไปดูแล้วจะรู้สึกได้ว่าไม่น่าเบื่อเลย ยิ่งห้องที่แสดงพระฉายาลักษณ์ต่างๆ ฉันชอบมากๆ เพราะฉันรู้มานานแล้วว่าในหลวงท่านทรงถ่ายรูปเก่งมากๆ แต่น่าเสียดายที่เค้าห้ามถ่ายรูป

     ฉันเดินกับพี่ตั้มตั้งแต่บ่าย3กว่าๆ จนถึง 6 โมงครึ่งยังดูได้ไม่ทั่วเลย ถ่ายวีดีโอกันเพลินเลย ตอนทุ่มหนึ่งก็เข้าไปดูการแสดง "พระมาหาชนก" เรื่องราวก็สนุกดีเพราะฉันอ่านตั้งแต่เป็นหนังสือแล้ว แต่ด้วยความเหนื่อยล้าบวกกับเจอแอร์เย็นๆ ฉันนั่งดูไปก็ง่วงเกือบหลับเหมือนกัน

 

     ถือว่าเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตของฉันที่ประทับใจมากๆ อีกเรื่องหนึ่ง และก็ดีใจมากๆที่ได้เกิดมาเป็นราษฏรของพระองค์ท่าน

 

"ขอพระองค์ ทรงพระเจริญ"

5月30日

เคยรู้บ้างมั้ยว่าฉันรู้สึกยังไง...

เธอรู้มั้ยฉันก็มีหัวใจ...
 
ถึงฉันจะเป็นคนแบบนี้ ...
เป็นแบบที่ใครๆ ก็บอกกันว่า "แข็ง"
แต่คนอย่างฉันก็มีหัวใจ...
มีความรู้สึก มีรัก มีเจ็บ มีต้องการ
อยากได้ความรัก ความเข้าใจ
และความอบอุ่น....
 
ฉันทุ่มเท ทุกอย่าง เพื่อให้เราได้มีเรา
เพื่อให้เรามีแต่สิ่งที่ดีๆ...แล้วเธอล่ะ...
เคยคิดแบบฉันบ้างมั้ย...
เคยเข้าใจความรู้สึกของฉันบ้างมั้ย...
 
น้ำตาที่มันไหลในแต่ละครั้ง...
มันมีแต่คำว่าเสียใจ...
ผิดหวัง...
ทำอะไรก็ไม่เห็นเธอรู้สึกอะไร...
ฉันร้องไห้...ปวดร้าว...สับสน
 
ฉันต้องทำยังไง...บอกมาสิ ฉันจะทำ
หรือว่าสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดคือ...
การให้ฉันเดินไปจากเธอ...
ทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้ ให้มันเป็นแค่...
สิ่งที่เธอไม่เคยต้องการ...
 
 
"ฉันแค่คนที่เธอเคยอยากมี แค่คนที่เธอเคยต้องการ
ถ้ายังต้องการอยู่ แล้วใยไม่ดูแล แล้วใยไม่แคร์กันเลย"
 
 
 
5月29日

ยืมมาจากบล็อกน้องชาย...ชอบๆ

กว่าจะรู้ก็ต่อเมื่อ . . .

จะรู้ว่าโลกนี้ . . . มันกว้างใหญ่
ก็ต่อเมื่อเราได้ . . . ออกเดินทาง

จะรู้คุณค่าของอะไร . . . ในสักอย่าง
ก็ต่อเมื่อเราได้ . . . เสียมันไป

จะรู้ความหมาย . . . ของฟ้าหลังฝน
ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น . . . มันมาได้

จะรู้ว่ายังมีเรื่อง . . . อีกมากมาย
ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ . . . ยอมรับมัน

จะรู้ว่าในหนังสือ . . . มีอะไร
ก็ต่อเมื่อเราได้ . . . ลองเปิดอ่าน

จะรู้เวลา . . . ของดอกไม้บาน
ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม . . . อยู่อย่างนั้น

จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ . . . มันมีค่า
ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา . . . ในสักวัน

จะรู้ถึงความในใจ . . . ของกันและกัน
ก็ต่อเมื่อเราได้พูด . . . มันออกไป

จะรู้ว่าอะไร . . . ที่เรียกว่าคิดถึง
ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง . . . มีใครสักคน

จะรู้ความหมายในคำรัก . . . สักหน
ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน . . . ทำให้หวั่นไหว

จะรู้ว่าค่ำคืนนี้ . . . คงไม่เงียบเหงา
ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า . . . ได้มีโอกาสบอกไป

จะรู้ว่าเป็น “เธอ” เท่านั้น . . . ที่ฉันมีให้
ก็ต่อเมื่อทุกครั้ง…ที่เขียนอะไรลงไป
จะมีแต่ภาพเธอในใจ...ที่เกิดขึ้นมา
5月27日

เบื่อ เบื่อ เบื่อ...เบื่อ

เบื่อจัง...เฮ้อ
 
เบื่อจริง...เฮ้อ
 
เบื่อจริงๆ จังๆ...เฮ้อ
5月24日

เมื่อไหร่เราจะได้สมหวังซะทีน๊า...

นี่ก็เดือนกว่าแล้วสินะ ที่ฉันล่องลอยไปล่องลอยมา...เฮ้อเหนื่อยใจ
 
 
ทำไมน๊า คนเราต้องตั้งความหวังกับทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วสุดท้ายก็มานั่งเสียใจ
ถ้ามันไม่ได้ดั่งที่หวัง
 
ฉันก็เป็นเหมือนกันชอบหวังอะไรไปเรื่อย แล้วก็มานั่งเสียใจภายหลัง แต่ยังดีหน่อยที่ฉันจะเสียใจกับเรื่องไม่เป็นเรื่องได้ไม่นาน (แต่ถ้าเป็นเรื่องใหญ่ๆ ฉันก็ไม่เคยลืมเลย)
 
ตอนนี้ฉันเหมือนคนไม่เต็มคน เพราะยังไม่มีงานทำแบบที่ต้องการ แบบที่ใจรัก และมั่นคงเป็นหลักเป็นฐานซะที ทั้งที่พยายามไม่ได้อยู่เฉยๆ รอฟ้ารอฝนให้ตกลงมา วิ่งเข้าหาวิ่งเข้าชนตลอดเวลา
 
ได้แต่รอเวลา จนเวลามันเดินไปเรื่อยๆ แบบที่ฉันรู้สึกว่ามันเร็วมากๆ จากที่กำลังใจเต็มเปี่ยม จนลดลงมาไม่น้อย ก็ยังไม่มีท่าทีเลย...
 
 
เมื่อไหร่เราจะได้สมหวังซะทีน๊า...
5月22日

คนเช่น(ฉัน)นี้....

กลัวเธอไม่อาจจะทน บางคนที่ป่วยทางใจ
คนมีชีวิตละลาย จากวัยวันที่แสนนาน
เธอเองจะเบื่อฉันไหม ในวันที่เห็นฉันมีน้ำตา ที่ไม่อาจอธิบาย

 จะอยู่จะรักดูแลได้ไหม กับคนเช่นนี้
ไม่มีความดี ที่จะพอให้ใคร
แต่แม้เป็นคนเช่นนี้ ก็ยังรักเธอดังดวงใจ
ไม่เคยยินยอมให้ใคร เท่าที่มีให้เธอ

เธอเองจะเกลียดฉันไหม ในวันที่หากฉันพลั้ง
ปรวนแปรและน่าชิงชัง และทำเธอเจ็บช้ำใจ
คนเคยเก็บกดลำพัง คนมีความหลังทุกข์ทรมาน ที่ไม่มีคนเข้าใจ


จะไม่โทษเธอเลย ถ้าเธอไม่ยอมเข้าใจ
แต่รอได้ไหม ขอเวลาแค่เพียงไม่นาน
หากว่าเธอจะยังต้องการและยังรักฉันจริงๆ

จะอยู่จะรักดูแลได้ไหม กับคนเช่นนี้
ไม่มีความดี ที่จะพอให้ใคร
แต่ฉันเป็นคนเช่นนี้ จะไปหวังอะไรเกินไป
เพราะคงไม่มีผู้ใด รักฉันได้มากพอ
เพราะคงไม่มีผู้ใด... รักฉันได้มากพอ
5月18日

ฝนจ๋าฝน....

ช่วงนี้ฝนตกตลอดเลย...เฮ้อ
 
 
       หน้าฝนแบบนี้ให้หลากหลายความรู้สึกจัง ทั้งสดชื่น เปียกแฉะ และก็แอบเหงาบ้างบางเวลา แต่รวมๆ แล้วก็ชอบเหมือนกันนะไม่ร้อนดี
 
 
ฝนตกๆ แบบนี้ถ้าได้ไปนั่งอยู่ที่ริมทะเลคงจะดีไม่น้อยเลย นั่งข้างหน้าต่างพร้อมกับหนังสือน่าอ่านสักเล่ม มีเครื่องดื่มเย็นๆ สักแก้ว โอ๊ย...ชีวิตคงมีความสุขน่าดู อ้อ...ต้องมีเพลงฟังเบาๆ ด้วย มีแค่นี้ฉันก็อยู่ได้ทั้งวันแล้วนะ
 
 
ยิ่งช่วงนี้ชีวิตฉันมีแต่ความสับสนวุ่นวายเข้ามาเรื่อยๆ เป็นระลอกๆ ไหนจะตระเวนหางานอีก เหนื่อยหน่ายสารพัด พยายามสร้างกำลังใจให้ตัวเองตลอดเวลา อยากให้ช่วงเวลาแบบนี้มันผ่านไปเร็วๆ จังเลย อยากมีชีวิตที่ปกติ ใช้เวลาหมดไปกับการทำงานมากกว่าการนั่งสร้างกำลังใจให้ตัวเอง
 
 
แต่อย่างว่าเนอะ คนเราถ้าชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไป ก็เหมือนกับฝนที่ตกลงมาจากท้องฟ้า เดี๋ยวตก เดี๋ยวหยุด ไม่ต่างกับจังหวะชีวิตที่มีขึ้นมีลง ถ้าไม่สิ้นลม เราก็ต้องไม่สิ้นกำลังใจ (สู้ต่อไปไอ้มดแดง)
5月14日

เรื่องของความรัก....

"ความรัก" ใครๆ ก็อยากมีกัน แต่จะมีสักกี่คนที่จะรักษาเอาไว้ได้ตลอดไป
 
       ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่อยากมีความรักที่ยืนยาว ไม่ได้อยากจะคบใครแบบเล่นๆ แต่ความรักมักจะเล่นตลกกับเราเสมอ อย่างเรื่องที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้
 
            มีคนเคยเล่าให้ฉันฟังว่าถ้าเราวิ่งตามความรักมันมักจะวิ่งหนีเรา แต่ถ้าเราอยู่เฉยๆ มันก็จะเข้ามาหาเราเอง หรือบ้างคนแอบรักคนๆ หนึ่งแต่ไม่กล้าบอก จนสุดท้ายก็เก็บความรักนั้นไว้กับตัวตลอดไป เมื่อเพื่อนฉันคนนี้
 
            ยีนกับต่อเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ปี 1 ของมหาวิทยาลัย ทั้งคู่อยู่กลุ่มเดียวกันแต่ความต่างกันของคนทั้งสองก็มีมากมายซะเหลือเกิน ยีนเป็นสาวห้าว ปากไว จนใครๆ พาคิดกันไปว่ายีนเป็นทอม ส่วนต่อเป็นหนุ่มเจ้าสำอางค์ แถมเจ้าสำราญเป็นมือวางอันดับหนึ่ง มีสาวๆ มาล้อมหน้าล้อมหลังให้เลือกซะจนปวดหัว
 
             แต่ความรักก็เล่นตลกกับคนทั้งสอง เมื่อความใกล้ชิด ความสนิทสนม จากเพื่อนกลับกลายเป็นมากกว่านั้น แต่จะทำไงได้ล่ะ ในเมื่อความแตกต่างกันมีมากมายเหลือเกิน
 
            บทสรุปของเรื่องจะเป็นยังไง ฉันไม่อาจคาดเดา และฉันก็ไม่สามารถที่จะเล่าต่อไปได้ เพราะตอนนี้ฉันก็ไม่รู้บทสรุปของมัน ถ้าอยากรู้มากว่านี้ไว้ฉันจะเล่าให้ฟัง...
5月7日

อิ่มใจดีจัง.....

วันเกิดปีนี้ฉันอิ่มใจจัง....("o")
 
          วันเกิดของฉัน(6 พ.ค.) ปีนี้ฉันอิ่มใจเป็นพิเศษ เพราะฉันถือโอกาสการเริ่มต้นชีวิตในช่วงอายุที่เพิ่มขึ้นด้วยการไปทำบุญ 9 วัด
 
           ฉันเลือกโปรแกรมการทำบุญของฉันด้วยบริการทัวร์ของ ขสมก. เป็นการทำบุญที่วัดและศาลเจ้า 9 แห่งในกรุงเทพมหานครบริเวณรอบๆ เกาะรัตนโกสินทร์ การบริการของพี่ขสมก. น่ารักมากๆ คอยบริการให้ความสะดวกเป็นอย่างดี จนทัศนคติที่มีกับขสมก. นั้นดีขึ้นมากๆ ฉันเริ่มโปรแกรมตามเวลาต่อไปนี้
 
     7:15 น.   ออกเดินทางจากบ้าน แวะซื้อดอกไม้เพื่อไปไหว้พระซะหน่อย
 
     7:50 น.   ถึงที่นัดหมายสำหรับขึ้นรถตามโปรแกรมที่อนุสาวรีย์ชัย
 
     8:15 น.   ออกเดินทางมุ่งสู่สถานที่แรก วัดสุทัศน์ฯ มีพี่แดงเป็นไกด์คอยให้  
                   ความรู้
 
     วัดสุทัศน์ ฯ
 
          เข้าไปสักการะพระพุทธรูป บรรยากาศโดยรอบสวยงามด้วยศิลปะแบบ
          ไทยๆ แต่เดินได้แค่30 นาทีก็ต้องรีบออกแล้ว ก่อยขึ้นรถแวะไปยืนถ่ายวีดีโอ
          ที่หน้าเสาชิงช้านิดหนึ่ง มีความเชื่อว่าถ้าใครมาไหว้ที่นี่จะมีวิสัยทัศน์กว้าง
          ไกล
 
 
      ศาลเจ้าพ่อเสือ
 
           เป็นสิ่งที่เคารพบูชาของผู้คนเป็นอย่างมากโดยเฉพาะคนไทยเชื้อสายจีน
           ภายในศาลคนเยอะมากๆ แถมควันธูปเยอะจนน้ำตาไหล แต่น่ากลัวคือเวลา
           คนที่จะไหว้ถือธูปกันน่ากลัวสุดๆ กลัวว่าธูปจะมาจี้โดนตัวเรา ศาลเจ้าพ่อ
           เสือมีความเชื่อว่าถ้าใครได้มาไหว้จะเป็นที่เกรงขามของคนอื่นๆ (ฉันปล่อย
           นกทำบุญเป็น 9 ตัว)
 
 
       วัดชนะสงคราม
 
           เป็นวัดที่มีผู้คนนับถือกันมากอีกวัดหนึ่งเพราะเชื่อกันว่าการที่มาไหว้ที่นี่จะ
           ทำให้มีชัยต่ออุปสรรคต่างๆ ฉันมาถึงที่นี่ได้รดน้ำพระพุทธมนต์ด้วย และก็
           เกือบจะ 11 โมงแล้ว อากาศร้อนสุด เดินไปเหงื่อออกเป็นน้ำเลย วัดนี้ติด
           ถนนใกล้กับตรอกข้าวสาร
 
 
       ศาลหลักเมือง
 
            ที่นี่เราได้สักการะเสาหลักเมืองที่ทำจำลองขึ้นมาจากของจริง มีผู้คนมาก
            มายเข้ามาไหว้ ถือเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของคนไทยอีกที่หนึ่ง ที่นี่เชื่อกันว่า
            ถ้าได้มาไหว้จะทำให้มีความมั่นคงในชีวิต ที่นี่ฉีนได้ลองเสี่ยงเซียมซีด้วย
 
 
        วัดโพธิ์
 
            วัดโพธิ์นอกจากจะเป็นที่ขึ้นชื่อของศาสตร์การนวดแผนไทยแล้ว ที่นี่ยังมี
            พระนอนที่สวยงามที่สุดองค์หนึ่ง การที่ได้มาไหว้ที่นี่จะทำให้ชีวิตร่มเย็น
            เป็นสุข (ตอนนี้อากาศร้อนสุดๆ เลยเดินกันที่อย่างกับอาบน้ำมา) จากนั้น
            ทางทัวร์ก็ให้เราได้รับประทานอาหารกลางวันกันบนรถ เป็นข้าวผักกุ้ง
            (อร่อยดี)
 
 
        วัดพระแก้ว
 
             เป็นวัดที่ฉันชอบที่สุดเลยเพราะที่นี่คือเขตของพระราชวังมาก่อนด้วย เป็น
             วัดที่สวยงามมาก นักท่องเที่ยวจะมาสักการะพระแก้วมรกตกันเป็นจำนวน
             มาก ที่นี่ฉันถ่ายรูปกันใหญ่หามุมต่างๆ เพราะสวยมากๆ มีมุมมากมายเลย
             แต่อากาศตอนที่ไปเริ่มมืดๆ แล้วเมฆฝนตั้งเค้ามาแต่ไกลเลย ถ่ายรูปกันจน
             เพลินลืมเวลาจนพี่แดงต้องโทรมาตามเลย
 
 
        วัดระฆัง
 
            เป็นวัดที่สมเด็จพุทธจารย์ โต จำวัดอยู่ที่นี่ เชื่อกันว่าถ้าใครมาไหว้และเคาะ
            ระฆังที่นี่ก็จะมีชื่อเสียงโด่ดัง พอมาถือที่วัดฝนก็เทกระหน่ำลงมาแบบไม่ลืม
            หูลืมตาเลย วิ่งหลบฝนกันใหญ่ แต่ก็ทำให้อากาศที่ร้อนคลายลงได้มากๆ
            ต้องนั่งรอฝนหยุดตก ถึงจะได้เดินทางต่อ
 
 
              วัดอรุณ
 
            พระปรางค์วัดอรุณเป็นที่ขึ้นชื่ออีกที่ของเมืองไทย ไหว้ที่นี่จะทำให้ชีวิตสด
            ใสเหมือนรุ่งอรุณวันใหม่ ยิ่งบรรยายกาศหลังฝนตกตอนที่ฉันมาถึงนั้นยิ่งทำ
            ให้ดูสวยมากๆ ต้นไม้เขียวชุ่มไปด้วยน้ำ เราเดินไปที่ท่าน้ำหน้าวัดด้วย มอง
            เห็นเรือที่แล่นผ่านไปมา ทำให้นึกถึงบ้านคุณยายมากๆ
 
 
        วัดกัลยานิมิตร
 
           เป็นสถานที่สุดท้ายของทัวร์ครั้งนี้ ที่นี้ค่อยข้างเงียบผู้คนไม่เยอะเหมือนที่
           อื่นๆ การมาไหว้ที่นี่ก็เพื่อให้เราได้รับมิตรไมตรี ที่นี่ฉันทำบุญด้วยการปล่อย
           ปลาไหล 9 ตัว หอยอีก 1 กิโล แล้วก็เดินเล่นอยู่แถวท่าน้ำ
 
 
       เสร็จสิ้นการทำบุญก็เกือบๆ 4 โมงเย็นเข้าไปแล้ว ตลอดการเดินทางฉันได้ลองทำสารคดีสั้นๆ ไปด้วยตลอดทาง โดยมีพี่ตั้มกับป่านเป็นเพื่อนร่วมทิปในครั้งนี้
 
      พอได้ทำบุญฉันก็รู้สึกดีมากๆ อิ่มใจ อิ่มตา เตรียมพร้อมกับการดำเนินชีวิตในก้าวต่อไปที่จะเริ่มขึ้น และฉันก็หวังว่าจะไปชีวิตที่เรียบง่าย สงบ เยือกเย็นลงบ้าง ฉันตั้งใจว่าจะลดความใจร้อนลง จะวางแผนชีวิตมากขึ้น
ทำให้ตัวเองมีความสุขมากๆ กับชีวิตที่เหลืออยู่...
 
 
พอตกเย็นก็กลับมาทำอาหารกะว่าจะกินเลี้ยงกันที่บ้าน แต่นั่งกินไปกินมาก็เปลี่ยนใจไปเปรี้ยวกันที่บอม เบย์ บาร์ กันซะอย่างงั้น นี่ละหนาชีวิตฉัน ไม่ยอมขาดความสนุกเลย เฮ้อ....
 
5月4日

รู้สึกดีมากๆ.......

เมื่อคืนไปดูคอนเสริต์ Vingin soft มาประทับใจมากๆ

 

 

          ตอนไปนี่สิรถติดมากๆ นึกว่าจะไม่มีที่จอดรถ เลยไม่เอารถไปนั่งแท็กซี่ พอไปถึงกลับมี แต่ไม่เป็นไรเพราะรถติดถ้าเอารถไปแย่แน่ๆ คนขับอ่ะเมื่อยตาย

 

          พอไปถึงตกใจนิดหน่อย เพราะดูคนบางตากว่าที่คิดไว้เยอะบรรยากาศไม่เหมือนคอนเสริต์เท่าไหร่ หรือเพราะว่ามีคนวัยทำงานเยอะหรือป่าวก็ไม่รู้ พอเดินเข้าไปก็โดนจับให้ไปถ่ายรูปที่บูธเลย ก็ดีนะได้ถ่ายรูปเล่นๆ แล้วก็รอเข้าไปนั่ง

 

          พอเรื่มเล่นก็สนุกดีเพราะพี่หอยตลกมากๆ ฉันก็ใจจดจ่ออยากดูป๋าๆ วงอินคามากๆ แล้วเวลานั้นก็มาถึงแต่ละคนเท่มากๆ (ขนาดอายุปาเข้าไป....แล้วนะ) ฉันร้องตามตลอดเลย เสียดายเล่นน้อยไปหน่อย เฮ้อ......

 

         แต่เมื่อคืนสิ่งที่ประทับใจมากที่สุดคือตอนท้ายงาน ตอนที่ศิลปินทุกคนร่วมกันร้องเพลงพร้อมกับน้องๆ ฉันขนลุกเลยแล้วก็รู้สึกดีมากๆ มันคิดอะไรได้บ้างว่าอย่างน้อยฉันก็ยังมีโอกาสดีกว่าหลายๆ คน

 

                ในชีวิตของคนทุกคน ต้องเคยผ่านร้อนและหนาว และพบเรื่องราวบางอย่างที่ฝั่งใจ

         ทุกครั้งที่เธอปวดร้าว หมดสิ้นกำลังจะก้าวเดินไป วันเวลาที่แสนมืดมนก็คงจะเดินผ่านไปช้าๆ

         จนเธอเองลืมนึกไปว่า ได้เดินมาไกลเท่าไร จนเธอเองมองข้ามบางอย่าง              

         นั่นคือพลังแกร่งกล้าในใจ ที่ยังฝั่งอยู่ในจิตใจลึกๆ มานาน

 

         และในวันนี้ เธอนั้นจงหยัดยืน และลุกขึ้นอีกครั้ง ด้วยพลังในหัวใจ

         อยากไปยอมแพ้ ให้กับปัญหาใดๆ จงพร้อมจะอดทน ก้าวไปสู่หนทางที่ฝันใฝ่ด้วยตัวเอง

 

         บนถนนที่คนก้าวเดิน จะเป็นดั่งภาพสะท้อน ให้เห็นละครที่ต่างชีวิตไป

         ทุกครั้งที่เธอหมดหวัง หมดสิ้นกำลังท้อแท้ในใจ

เธอจงมองดูภาพผู้คน ที่อยู่เดียวดายด้วยความอ้างว้าง

         เพียงเธอมองไปนอกหน้าต่าง จะเจอความจริงมากมาย

         คงจะทำให้พบคำตอบ ว่างบนทางเดินที่แสนยาวไกล

         ทุกชีวิตต้องเดินออกไป เพื่อสู้ความจริง

 

 

         และในวันนี้ เธอนั้นจงหยัดยืน และลุกขึ้นอีกครั้ง ด้วยพลังในหัวใจ

         อยากไปยอมแพ้ ให้กับปัญหาใดๆ จงพร้อมจะอดทน ก้าวไปสู่หนทางที่ฝันใฝ่ด้วยตัวเอง

 

         ให้เธอได้รู้นี่แหละใจของคน ที่แท้ยังยิ่งใหญ่

         ตราบใดความหวัง ยังไม่จางหายไป

         เมื่อนั้นใจจะไม่แพ้

 

        

5月3日

วันนี้จะไปดูคอนเสิร์ตจ้า

วันนี้จะไปดูคอนเสิร์ตที่ธรรมศาสตร์ 555
 
     มีป๋าๆ อินคาเล่นด้วย แล้วเหล่าบรรดาแฟนขับสาวๆ ก็จะไปรวมตัวกัน
 
     ได้ข่าวว่าป๋าบอยจะเลี้ยงข้าวตอนเลิกงานด้วย แต่เราคงไม่ได้กินด้วย พอดีมีผู้คุมความประพฤติติดตามไปด้วย (ไว้โอกาสหน้าจะหาทางหนีไปให้ได้เลย อิอิอิ)
 
     เดี๋ยวก็ต้องไปแล้ว ไว้กลับมาเขียนรายงานบรรยากาศให้ฟังนะ
 
ล้า ลา ลา ฉันจะไปดูป๋าๆ อินคา
5月2日

ชีวิตที่น่าเบื่อ!

อีก 5 วัน ฉันจะแกขึ้นอีกปีแว้ว!
 
         ชีวิตมันแสนน่าเบื่อ! กับความเดิมๆ เป็นไปแบบเดิมๆ ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นสักเท่าไร  ใช้ชีวิตไปวันๆ
 
   ที่จริงฉันอยากทำอะไรตั้งหลายอย่าง อยากไปทะเลอีกหลายที่ อยากถ่ายรูปอีกมากมาย แต่ตอนนี้เหมือนฉันกำลังจะหมดไฟ มันนิ่งๆ หัวไม่แล่นเหมือนเมื่อก่อน หรือว่าฉันจะเข้าวัยทองก่อนเวลาเนี้ย("o")
 
         ใครมีวิธีกระพืดไฟให้ตัวเองบ้าง บอกฉันหน่อยเร็ว!