YuIkO 的个人资料@" "@...yuiko...("o")照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
7月28日 ขอบคุณที่ซ้ำเติม แบบเดิมที่เคยเจ็บสุดท้ายมันก็วนมาที่เดิม...
ฉันก็เป็นแบบเดิม...เจ็บแบบเดิม...
และคงต้องอยู่คนเดียวเหมือนเดิม...
คงไม่มีใครที่จะทนผู้หญิงโรคจิตแบบฉันได้
เอาแต่ใจ ไร้เหตุผล เจ้าปัญหา และอีกสาระพัด
ฉันโดนคำพูดแบบนี้ทิ่มแทงเหมือนเดิม...
คงไม่มีใครต้องการคนแบบฉันจริงๆ...
คนที่ต้องทำตัวเข้มแข็งไม่ให้ใครๆ รู้ว่าจริงๆ แล้วอ่อนแอแค่ไหน
คนที่ต้องเป็นผู้หญิงที่เหมือนไม่เคยแคร์อะไร แต่ในใจอ่อนไหวที่หนึ่ง
คนที่เหมือนร้องไห้ไม่เป็น แต่จะมีใครรู้ว่าฉันนอนร้องไห้ทุกคืน
จะมีใครรู้บ้างว่าคนอย่างฉันเสียใจ น้อยใจ และต้องการแค่ความรัก
ความเข้าใจ อยากให้มีใครมาดูแล มาใส่ใจฉันบ้าง..
ทุกอย่างเหมือนจะไปได้ดี แต่สุดท้ายมันก็วนมาเหมือนเดิม
เหมือนหนังมัวนเก่ามันวนกลับมาฉายใหม่...
แต่สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปคือความเสียใจของฉัน
ความเสียใจที่ไม่เคยมีใครเห็น ความเสียใจที่ไร้ความหมาย
และความเสียใจที่ไร้ค่า มีเพียงฉันที่ต้องอยู่กับมันไปคนเดียว
และคงต้องอยู่กับมันไปตลอดกาล ไม่มีทางจากกันได้เลย...
7月13日 ความเบื่อ...มันฆ่าคนได้จริงๆนะเบื่อจัง....ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้นะ
ไม่รู้ว่าเป็นอะไรอีกแล้ว อยู่ๆ ก็รู้สึกว่าเบื่อ...
ทั้งๆ ที่ทุกอย่างก็เหมือนเคยๆ แถมยุ่งจะตาย
งานเยอะ เรียนหนัก การบ้านเพียบ...
หรือเป็นเพราะสาเหตุจากเจ้าพวกนี้นั่นล่ะ
ที่ทำให้ฉันเกิดอาการเบื่อ....
อยากหนีไปนอนฟังเสียงคลื่นที่ทะเล...
นอนหลับตานิ่งๆ ปล่อยใจให้ว่างๆ......
ขอไม่คิดอะไรสัก 2 วัน ให้หัวมันโล่งๆ..
แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ มันคงเกิดขึ้นได้ยาก
ตอนนี้มีแต่อะไรเต็มไปหมด จะทำไงดี..
คิดอะไรไม่ค่อยออก ความคิดสร้างสรรค์
ไม่บรรเจิด ไปได้เรื่อยๆ ตามความเคยชิน
มองอะไรก็ไม่น่ารื่นรมณ์สักอย่าง........
ร่างกายพาลอ่อนแอ จิตใจย่ำแย่...
จะทำยังไงดี อยากกลับมามีพลัง..
สนุกสนานกับชีวิตเหมือนเดิม....
ไม่มานั่งเบื่ออยู่แบบนี้...ใครก็ได้...ช่วยหน่อย...มันเบื่อ
7月2日 สัมนาพาเพลิน...(ใจ) พวกเรารวมพลกันที่หน้าคณะมนุษยศาสตร์ตั้งแต่ 7โมงเช้าก่อนออกเดินทางพวกเราได้ไปสักการะพ่อขุนฯ ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ
และทำการวน 3 รอบ พร้อมบูมต่อหน้าพ่อขุนฯ
จากนั้นก็มุ่งหน้าสู่สายใต้ใหม่ เพื่อไปรับเพื่อนๆ ที่เหลืออีกประมาณ 8-9 คน
แล้วก็มุ่งหน้าสู่กาญจนบุรี ในรถเราเล่นเกมเก็บคะแนนก็ไปเรื่อยๆ ทำให้รู้สึกว่าแป็บ
เดียวก็ถึงกาญจนบุรีแล้ว...
พอไปถึงที่พักฉันก็เจอปัญหาเลย "สัญญาณโทรศัพท์ดับสนิท" แถมพี่ตั้มโทร
มาก็ไม่ได้ยินเลยไม่ได้รับอีก เล่นเอาฉันเครียดเลย แต่ก็ต้องร่วมกิจกรรมต่อไป
แต่ทุกอย่างก็โอเค กิจกรรม walk rally สนุกสนานแถมเปียกฝนไปตามๆ กัน
ส่วนกิจกรรมกลางคืน แต่ละคนก็เปรี้ยว ซ่าส์ ซะไม่มีใครยอมใครเลย ได้รางวัลกันไปถ้วนหน้า
ฉันก็ได้กับเค้าด้วย แบบไม่คาดฝัน "รางวัลแต่งกายยอดเยี่ยม" ตามโลแกนของฉันที่ว่า
"ใจรัก (สีชมพู) บังคับเพื่อน (ให้แต่งเหมือนกัน)" แต่ก็คุ้มนะ
จากนั้นก็มีการจับรางวัลกันไปเรื่อยๆ จนถึงพิธีบายศรี บรรยากาศก็ทำให้เกิดความรู้สึกดีๆ
ต่อจากนั้นก็แยกย้ายไปสนุกกันต่อแต่ละกลุ่ม ส่วนฉันต้องขอบาย ขอตัวไปนอนเพราะก่อนหน้านี้
ก็ทำงานดึก นอกตี3-4มา 2คืนติดกันแล้ว โดยรวมก็ถือว่าน่าประทับใจดี (ส่วนดีมากกว่าส่วนเลว)
คงเป็นความประทับใจที่จำจำไว้อีกเรื่องหนึ่งในความทรงจำ...
|
|
|