YuIkO 的个人资料@" "@...yuiko...("o")照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
8月30日 การพบกันครั้งแรกของหนูยุ้ยกับชาวเผ่า
"รวมตัวจ้า (ดูแต่ละคนสิตัวเล็กๆ ทั้งนั้น หุหุหุ)
เราทราบจากทางบล็อคตอนสายๆ ของวันนี้เองว่าวันนี้พี่ๆ มีเล่นที่คาร์ฟู
ด้วยความที่ใกล้บ้านเรามากๆ และประกอบกับคุณนายแม่ได้ชวนออกไป
ซื้อของใช้เข้าบ้านพอดี เราเลยได้ที (อิอิอิ) ชวนแม่ไปคาร์ฟูเลย
ไปถึงประมาณ 4 โมงเย็นกว่า เห็นทีมงานกำลังจัดเวทีกันอยู่
เราก็เลยไปเดินซื้อของก่อน และก็ไม่ลืมที่จะซื้อ CD The Very Best Of Inca ด้วย
จะได้ไว้ให้ลุงๆ เซ็นต์ให้
พอสัก 5 โมงกว่า มั้ง เวลาที่เรารอก็มาถึง
ลุงๆ ขึ้นเวทีกันทีละคน จนครบห้าคน แล้วก็เริ่มเล่น
เพลงแรก "รักแท้มีแค่ครั้งเดียว"
เราก็งง ว่า "พี่บอย" หายไปไหน ทำไมไม่มาหว่า
แต่เราก็เก็บความสงสัยไว้ในใจ แล้วก็ทำการชักภาพถ่ายรูป
แล้วพอพี่ๆ ลงมาแจกลายเซ็นต์พี่บอยก็ปรากฏกายขึ้นมา
พร้อมกับรอยยิ้มแหย่ๆ แล้วเอยว่า "เพิ่งตื่นอ่ะ" ทำการขอโทษขอโพยใหญ่
จากนั้นเราก็ถ่ายภาพหมู่ร่วมกัน
*(ติดตามภาพได้ในPhotosนะคะ)
8月24日 ความทรงจำสี(ไม่)จาง![]() วันนี้มีโอกาสได้ค้นดูรูปเก่าๆ ที่เก็บไว้ แล้วก็ไปเจอกับรูปตอนที่รับปริญญา ที่จริงมันก็ไม่นานเท่าไหร่นะ แค่ผ่านมาเกือบ 5 ปีแล้ว (รับวันที่ 9 กันยายน 2544)
พอหยิบรูปขึ้นมาดู ความทรงจำในช่วงเวลานั้นมันก็ย้อนกลับมา
เป็นเวลาที่ฉันมีความสุขมากๆ ได้เรียนในสิ่งที่ชอบ มีเพื่อนที่น่ารัก ได้ทำกิจกรรมหลากหลาย
มองดูรูปที่ไรก็คิดถึงเพื่อนๆ ทุกที แม้เราจะโทรคุยกันอยู่บ่อยๆ แต่มันก็ไม่เหมือนกับช่วงเวลานั้น
มันเป็นช่วงเวลาที่ผ่านไปเร็วมากๆ 4ปีที่ฉันอยู่ในมหาวิทยาลัยเกริก ถึงบ้างคนอาจจะมองว่าเป็นมหาวิทยาลัยเล็กๆ
ไม่มีชื่อเสียง แต่ฉันก็เป็นคนที่เลือกจะเรียนที่นี่เอง ทั้งๆ ที่สามารถไปเรียนที่ใหญ่ๆ ได้
แต่ที่นี่ก็ให้อะไรฉันมากมาย นอกจากวิชาชีพที่ฉันชอบ ยังสอนบทเรียนชีวิตช่วงหนึ่งให้กับฉัน
สอนให้ฉันรู้จักผู้คนอีกมากมาย และทำให้ฉันมีเพื่อนที่ดีๆ อีกหลายคน
ช่วงเวลานั้นมันไม่เคยหายไปจากความทรงจำ แต่มันอาจจะหลงลืมกันไปบ้างบางเวลา
อาจจะเพราะจากหน้าที่การงาน ความเหนื่อยล้าของร่างกาย
ในบางครั้งฉันยังเคยนึกอยากให้เวลาย้อนกลับไปได้ เพราะฉันยังมีอีกหลายอย่างที่จะทำในเวลานั้น
" ไม่เรียกร้องให้กลับมา หรือว่าผลักไส หรืออะไรทั้งนั้น
*อยากดูเต็มตามไปดูที่ PHOTO นะคะ
8月21日 ผลของการทุ่มเทจนสุดตัว จากการทุ่มเททำงานอย่างหนักตลอด 1-2 สัปดาห์ที่ผ่านมา
ฉันก็ได้รู้แล้วล่ะว่า ฉันรักงานแบบที่ฉันทำอยู่มานานแล้ว
และก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจได้เลย
ถึงแม้ฉันจะลองเคยไปทำอย่างอื่นดู แต่มันก็ไม่ใช่ตัวฉัน
แถมทำไม่ได้ดีอีกด้วย ไม่เหมือนงานที่ฉันรัก คือ การได้คิด
ได้สร้างสรรค์สิ่งต่างๆ และถ่ายทอดออกมาสู่มวลชนในรูปแบบต่างๆ
ใช่แล้วล่ะ "ฉันรักการเป็นนักสื่อสารมวลชน ฉันรักงานโทรทัศน์"
ถึงมันจะหนัก จะเหนื่อย จนบ้างครั้งแทบขาดใจ แต่ฉันก็รักมัน
ไม่เสียแรงที่ฉันดื้อดึงตั้งแต่เด็กๆ ที่จะไม่ยอมเรียนตามที่พ่อต้องการ
ถ้าตอนนั้นฉันยอมเรียนนิติศาสตร์และเป็นทนายความตามแบบฉบับที่
พ่ออยากให้เป็น ป่านนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าชีวิตฉันจะเป็นยังไง อาจจะถูก
ยิงตายไปแล้วก็ได้ เพราะความเป็นคนขวานฝ่าซาก พูดตรง หมาปากซะขนาดนี้
ตอนนี้ฉันภูมิใจที่ฉันเป็นคนกำหนดชีวิตตัวเอง กำหนดว่าฉันต้องการอะไร
และฉันก็ทำตามที่ใจต้องการแบบไม่ให้ใครเดือดร้อน
นี่ล่ะผลของการทุ่มเทจนสุดตัว ทำให้ฉันมีความสุขกับชีวิต
ทำให้ฉันรู้ตัวตลอดเวลาว่าต้องการอะไร และก็ไม่เสียใจกับ
ความผิดหวังที่ผ่านมา เพราะทุกอย่าง "ฉันเป็นคนเลือกเอง"
8月10日 จากครีเอทีฟตกยาก...กลายเป็นครีเอทีฟทุกสิ่งอย่างไปแว้ว![]() ![]() ความเดิมจากตอนที่แล้ว
คราวที่แล้วฉันเคยเข้ามาบ่นถึงการเป็นครีเอทีฟที่ตกยากของฉัน
มาคราวนี้ฉันกลายเป็นครีเอทีฟทุกสิ่งอย่างไปแว้ว
แต่ฉันก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดี ทำให้ฉันเก่งขึ้นในการทำงาน
เมื่อก่อนการทำงานของฉันก็จะเป็นการคิด คิด คิด แล้วก็คิดเป็นส่วนใหญ่
เป็นคนที่คอยมองภาพรวม และมีคนคอยช่วยทำให้สิ่งที่ออกมาจากรอยยักในสมอง
สำเร็จเป็นรูปธรรมให้ได้เห็น
BUT NOW!
ฉันต้องทำเองทุกสิ่งอย่าง
*คุยกับลูกค้าเอง
*คิดงานเอง
*ถ่ายทำเอง
*ตัดต่อเอง
มันก็เป็นการดีนะที่ฉันจะได้พัฒนาตัวเองขึ้นไปอีก
แม้มันจะเหนื่อย โค-ตะ-ระ โค-ตะ-ระ
เอาว่ะอยากเป็นครีเอทีฟต้องอดทน ("o") หุหุหุ
8月7日 เพลง" กับ "คน เพลงที่เราชอบ ไม่จำเป็นต้องเป็นเพลงที่เพราะ แต่เราฟังแล้วรู้สึกว่า เออใช่..ชอบ
คนที่เราชอบ ไม่จำเป็นต้องคนหน้าตาดีแต่อยู่ด้วยแล้วมันรู้สึก ใช่ชอบที่จะอยู่ด้วย เพลงที่เรา ฟังครั้งแรก แล้วรู้สึกไม่ชอบ แต่ฟังครั้งที่สองเราจะเริ่มรู้สึกว่า เออ...ก็เพราะดีนี่หว่า ก้อเหมือน คนที่เราเจอครั้งแรกแล้วไม่ชอบ แต่พอได้คุ้นเคยกันมากกว่าเดิม เราก็เริ่มมองเค้าในทางที่ดีขึ้น เพลงที่เราฟังครั้งแรกแล้วรู้สึกชอบแล้วก็ฟังบ่อย แต่พอเราฟังไปบ่อยๆมันก็จะเริ่มเบื่อ พอเราเปิดมาเจอเพลงนี้เราก็จะเปลี่ยน ก็เหมือนกับ คนที่เราเจอครั้งแรกแล้วคุยกันถูกคอชอบที่จะคุย แต่นานๆไปเหมือนหมดเรื่องคุย เจอหน้ากันก็ไม่รู้จะพูดไรแกก็จะไปคุยกับคนอื่น มีบางเพลง เราฟัง แล้วก้อเพราะ...เราฟังมันจนเบื่อเหมือนกัน แล้วเราก็ไปฟังเพลงอื่น แต่พอเรากลับ มาฟังมันอีกครั้ง มันกลับสะกดอารมณ์เราได้เหมือนครั้งแรกที่ฟัง แต่เหมาะที่จะฟังนานๆครั้ง จะทำให้เรารู้สึกดีกับเพลงนี้ ก็เหมือนคน ที่เราพูด คุยด้วย จนเบื่อ แล้วเราก้อไปคุยกับคนอื่น แต่สุดท้าย พอเราได้กลับมาคุยกับคนเดิมเรากลับรู้สึกว่าเออคุยสนุก แล้วแกก็จะพยายามรักษาความรู้สึกนี้ต่อไป แล้วเมื่อไหร่เราจะเจอเพลงที่เราฟังเท่าไหร่ก็ไม่มีวันเบื่อวะ นั่น ก็คงจาเป็นวันที่เราได้พบกับคนที่เค้าจะอยู่กับเราได้อย่างไม่มีวันเบื่อล่ะมั้ง เคยป่าว แบบเปิดเพลงฟังใน วิทยุ อ่ะ แล้ว คุณจะบันทึกสถานีไว้คุณเปิดสถานี หนึ่งเพลงนี้ก้อเพราะ แต่คุณก็คิดว่าเดี๋ยวฟังอันต่อไปดีกว่าเผื่อว่าจะเป็นเพลงไรที่คุนอยากฟังมากกว่านี้ แล้วคุณก้อเปิดต่อไป ชอบอีกแล้ว แล้วคุณก้อเปิดต่อไป อันนี้ งั้นๆ ตัดทิ้ง แล้วคุณก้อเปิดต่อไป อันนี้ไม่เพราะเลยว่ะ อืม... แล้วสุดท้าย มันก็จะเหลือ สองเพลงที่คุณชอบ มันก็จะเหลือ สถานี ที่ หนึ่ง กับ สอง แล้วคุณก้อต้องมาเลือกว่าจะฟังเพลงไหนดี สมมดิคุณเลือกฟังเพลงแรก คุณก็จะอดฟังเพลงที่สอง ก็เหมือนเวลาคุณเลือกคู่ ถ้าคุณเลือกอันแรกไปเลย คุณก้อจะได้ฟังเยอะได้ใช้เวลาอยู่กับมันนาน ไม่ต้องไปเสียเวลากับสถานีที่เหลือ หรือถ้าโชคร้ายกว่านั้น...ก็คือคุณหมุนกลับมาฟังเพลงแรกแล้วเพลงแรกก็จบพอดี เพลงที่สองก้อจบลงเช่นกัน มันแสดงให้เห็นตรงกับสำนวน \"จับปลาสองมือ\" สุดท้ายคุณก็จะไม่ได้ฟังซักเพลง แล้วคุณก้อเสียเวลาไปซะงั้นกับการเลือกเพลงของคุณ โดยไม่ได้อะไรเลยนอกจากความเจ็บใจ...ว่าทำไม เมื่อกี้ไม่ฟังวะ อารมณ์ประมานนี้ เวลาคุณ เปิดมาเจอเพลงนึงแกก็ตัดสินใจฟัง แต่พอเพลงนี้จบ คุณเปิดไปอีกสถานี คุณเจอเพลงที่คุณอยากฟังกว่า แต่เพลงนั้นก็จบพอดี คือว่า มันสายเกินไป แต่ชีวิตคนมันไม่เหมือนเพลง ถ้าคุณอยากฟังเพลงนั้น คุณก็เอากลับมาฟังได้อีก แต่ถ้า เพลงที่สองนั้นเป็นคน คุณคิดว่าชีวิตคุณจะมีโอกาสฟังเพลงนี้อีกซักกี่ครั้งเชียวหรอ? เวลาที่เราอกหัก เศร้า เสียใจ หรือ สมหวัง เรามักจะนึกว่า มันตรงกับเพลงอะไรนะ..ตอนนี้ เวลาที่เรานึกถึงเพลงนั้นๆ..ก็เหมือนกับว่าเรากำลังนึกถึง ใครซักคนที่เราอยากจะให้เค้ารับรู้เรื่องราวตอนนี้ ว่าเรากำลังรู้สึกอย่างไร แ ล้ ว วั น นี้ คุ ณ พ บ เ พ ล ง เ พ ล ง นั้ น . . .รึ ยั ง? 8月6日 พลังใจ...จากตัวเองคุณเคยท้อแท้บ้างมั้ย ?
![]() เป็นคำถามที่ทุกคนอาจจะเคยรู้สึก...ท้อแท้
แล้วเวลาที่ท้อแท้...คุณทำอย่างไร ?
ฉันเคยตั้งใจที่จะหาทางออกให้คำตอบนี้ และก็หาอยู่นานกว่าจะพบ
ตัวเรา...นั่นล่ะคือคำตอบ และเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เราหายท้อแท้
ฉันเป็นคนหนึ่งที่ท้อแท้บ่อยครั้ง ก็เพราะฉันเป็นคนคิดมาก(รู้ตัว)
และฉันก็ร้องไห้บ่อยครั้ง นั่งคิดทุกสิ่งทุกอย่างมันคนเดียว
โดยไม่สนใจว่าแท้ที่จริงแล้ว ความเสียใจ ความน้อยใจ มันมาจากตัวเรา
ถ้าเราคิดกลับกันในมุมที่ตรงข้าม เราจะได้คำตอบอีกแบบที่เราอาจจะไม่เคยพบ
แล้ววันหนึ่งฉันก็เข้าใจ ว่าตัวของเราเป็นคนกำหนดทุกสิ่งทุกอย่าง
ที่จะเข้ามากระทบตัวเรา ถ้าเราปล่อยวาง เรามองกลับอีกด้านหนึ่ง
หรือเราใช้สติมากขึ้น เราจะจะพบว่า
"พลังที่ดีที่สุด ก็คือพลังที่มาจากใจของตัวเราเอง"
8月2日 ความรักกับความต้องการ...เป็นของคู่กันจริงหรือ?![]() ความรัก...เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการ
ความต้องการ...เป็นสิ่งที่มีอยู่ในตัวทุกคน
และสองสิ่งนี้ มันจะคู่กันได้เหรอ?
![]() ฉันเคยตั้งคำถามกับตัวเองบ่อยๆ ว่าฉันต้องการอะไร
และเคยคิดเสมอว่าความรักของฉันต้องสมบูรณ์แบบ
แต่ฉันก็ได้พบว่า "ความรัก" กับ "ความต้องการ" มันมักจะสวนทางกัน
บางที "ความรัก" ก็ไม่ได้ตาม "ความต้องการ"
แต่หลายคนก็ยอมรับที่จะรักในแบบที่มันเป็นไป
และมีความสุขกับการได้รัก และถูกรัก
ฉันเลยคิดใหม่ว่า ไม่ว่าความรักที่เราจะเป็นแบบ
ที่เราต้องการหรือไม่ แต่เราก็ต้องทำให้ดีที่สุด
ทะนุถนอมไว้ให้ดีที่สุด แล้วเราก็จะพบความสุขที่แท้จริง
![]() ![]() ![]() ![]() 8月1日 ถูกหวยแว้ว...555 (ว่ะ) 555 ถูกหวยด้วยงวดนี้
ถูกตั้ง 20 บาท แถมพี่ตั้มเป็นคนถูกอีก (แต่ไม่เป็นไรเงินแฟนก็เหมือนเงินเรา 555) 20 บาทก็ชื่นใจแล้ว ให้มันถูกซะบ้าง ลงทุนซื้องวดล่ะ 100 บาท มาหลายงวดแล้ว จากไม่เคยซื้อเลย จนเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมคนไทยถึงติดหวย ก็อ่ะนะความหวังเล็กๆ น้อยๆ ดีกว่าไม่มีอะไรให้หวังเลย หุหุห
![]() |
|
|